"Ik neem de fiets, rij rond het centrum
van Delft en doorkruis vervolgens de binnenstad, steeds vaarten en
grachten volgend. De gebouwen met hun spiegelbeelden schattend op
hun vorm, uitdrukking, en licht/donker contrast.
In gedachten isoleer ik de bouwwerken al, en zet het licht naar mijn
hand. Wat er ín het water gebeurt kan ook interessant zijn:
De weerspiegelingen voegen vormen toe. Een gracht tussen zijn kades
is als het ware een plastiek waar je ín kijkt…
Dat laatste zie ik ook bij de Lakenverversbrug. Tegelijkertijd is
het hoekpand een mooie massa die samen met zijn spiegelbeeld een krachtige
vorm oplevert.
Aan de zuidrand van de stad staat de Abtswoudsebrug juist open. Die
isoleert daarmee zichzelf al van zijn omgeving en toont de lange zachte
boog van zijn wegdek met als tegenwicht het brugwachtershuis." |
|
