GERDA SMIT droge naald etsen 7 december 2002 t/m 11 januari 2003 Gerda Smit woont en werkt in een oude boerderij, die stevig verankerd in de bodem met de lage kant naar het stormende westen is gekeerd. Binnen is de bulderende wind hoorbaar. De balken kraken, maar geen nood, want dat doen ze al tweehonderd jaar. De etspersen staan opgesteld in het vroegere stalgedeelte. Aan een waslijn hangen een paar etsbladen te drogen.     Gerda heeft zich toegelegd op de droge naald ets. Bij deze techniek worden de lijnen met een scherpe metalen stift direct in een metalen plaat aangebracht zonder daarbij gebruik te maken van een zuuroplossing. De ondiepe groeven met bramen die het resultaat zijn, veroorzaken op het papier waarop wordt afgedrukt een fluwelige toon.     Haar werkwijze benadrukt de rauwe ambachtelijkheid van de droge naald techniek. Met een eenvoudige lijnvoering en een monumentale vormentaal maakt ze naïef aandoende voorstellingen van voornamelijk vrouwen en kinderen. Daarbij gebruikt ze een beperkt aantal, maar harmonieus op elkaar afgestemde kleuren. Haar voorkeur gaat uit naar volle en warme tinten.   Klik hier voor de expositie van Marjan Smit.