Marjan Smit heeft zich toegelegd op de drogenaald techniek.
Hierbij grafeert ze lijnen direct in een metalen plaat zonder
daarbij gebruik te maken van een zuuroplossing. Door de manier
waarop ze in haar etsen vorm en lijnvoering met kleurvlakken
combineert, ontstaan fluweelachtige composities van rauwe lijnen
en sterk begrensde vormen in een nevelachtig decor.
Aan de basis van haar beeldtaal staat een voorliefde voor
massieve vormen. Uit de losse hand tekent ze kastelen, een burcht,
een fabriek, een schip, eenzaam of bijeen. Deze naïeve
reuzen pronken in een landschap van ingetogen kleur. Ze zijn
opgesierd met geometrische details die voor speelsheid en evenwicht
in de compositie zorgen. Hier en daar zweeft een ballon als
hemellichaam boven de verlaten horizon. Door haar strakke ordening
van pure vormen, brengt Marjan Smit haar figuratie aan de rand
van het abstracte.
Dezelfde inspiratie is direct herkenbaar in de robuuste glasobjecten
die ze de laatste drie jaar giet in de glaswerkplaatsen bij
Van Tetterode. Glas waarin koper, zilver en kleurpigmenten zijn
gesmolten geeft haar poëtische bouwsels letterlijk een
extra dimensie. Elk beeld is een verrassend unicum vanwege zijn
eenmalige gietmal en de onvoorspelbare hitte effecten. Het resultaat
is een wonderlijke wereld van licht en kleur, gevangen in tastbare
transparantie.
